Podpory rurowe

Rury ułożone nad ziemią, zazwyczaj z podpórami w określonych miejscach, muszą przenosić cały ciężar rury i jej zawartości, a także wszelkie siły związane z ciśnieniem, za pośrednictwem tych podpór.

Rysunek „Sposób podparcia rur w miejscach, gdzie spodziewane jest osiadanie gruntu” przedstawia standardową metodę podparcia rurociągu w miejscach, gdzie spodziewane jest osiadanie gruntu, i zapewnia swobodę ruchu w granicach możliwości złączy Viking Johnson, jednocześnie kotwiąc i podtrzymując rury. Rury o różnych długościach są w pełni podparte między dwoma specjalnymi złączami firmy Viking Johnson, pod warunkiem że rozpiętość rur nie przekracza 10 metrów.

Kotwy pośrednie (B) są niezbędne do zapobiegania skumulowanemu pełzaniu rur, natomiast kotwy pełnego nacisku (A) stosuje się na końcach długich odcinków lub w miejscach znacznych zmian kierunku oraz przy podporach.

Sposób podparcia rur w miejscach, gdzie spodziewane jest osiadanie gruntu:

1. Mocowanie na końcu każdego odcinka prostego rurociągu (w celu przejęcia sił ciśnienia)
2. Pośrednie punkty mocowania.
3. Podpory prowadzące lub kołyski